PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

CZYM JEST MODLITWA? - Katecheza na niedzielę 21. II

CZYM JEST MODLITWA?

1. Tym, po czym można rozpoznać chrześcijanina, żyjącego swoją wiarą, jest postawa modlitwy. Klękamy do modlitwy rano i wieczorem, dziękujemy Bogu za Jego dary przed posiłkiem i po nim, wiele osób modli się Liturgią Godzin, przychodzimy do kościoła by modlić się podczas Eucharystii, odmawiamy różaniec, medytujemy fragmenty Pisma Świętego. Często prosimy innych o modlitwę – zwłaszcza wtedy, kiedy w  życiu spotykają nas najtrudniejsze doświadczenia. Dlaczego się modlimy i prosimy o modlitwę? Święta Siostra Faustyna zapisała w swoim Dzienniczku: „dusza zbroi się przez modlitwę do walki wszelakiej. W jakimkolwiek dusza jest stanie, powinna się modlić. Musi się modlić dusza czysta i piękna, bo inaczej utraciłaby swą piękność (...) modlić się musi dusza grzeszna, pogrążona w grzechach, aby mogła powstać” (Dz 146). Czym jest modlitwa? Jak mamy ją praktykować?

2. „Modlitwa – jak naucza za św. Janem Damasceńskim Katechizm Kościoła Katolickiego – jest wzniesieniem duszy do Boga lub prośbą skierowaną do Niego o stosowne dobra” (KKK 2559). Święta Teresa od Dzieciątka Jezus mówi o modlitwie, że jest ona: „wzniesieniem serca, prostym spojrzeniem ku Niebu, okrzykiem wdzięczności i miłości zarówno w cierpieniu, jak i radości”, Katechizm zaś najbardziej ogólnie mówi, że modlitwa polega na „żywym i osobistym związku z Bogiem żywym i prawdziwym” (KKK 2558). Modlitwa chrześcijańska polega więc na naszej osobowej relacji z Bogiem Ojcem, Synem - Jezusem Chrystusem i Duchem Świętym, który wzbudza w nas pragnienie spotkania z Nim (por. KomKKK 534).

3. Może nam się wydawać, to my jesteśmy „darczyńcami” gdy się modlimy, bo ofiarowujemy Bogu swój czas i wysiłek, tymczasem – jak mówi Katechizm – modlitwa jest darem Boga dla nas, jest odpowiedzią na inicjatywę i pragnienie Boga. „Modlitwa – czy zdajemy sobie z tego sprawę czy nie – jest spotkaniem Bożego i naszego pragnienia. Bóg pragnie, abyśmy Go pragnęli” (KKK 2560). Również „nasza modlitwa błagalna jest – w sposób paradoksalny – odpowiedzią. Jest odpowiedzią na skargę Boga żywego: Opuścili Mnie, źródło żywej wody, żeby wykopać sobie cysterny popękane (Jr 2,13). Modlitwa jest odpowiedzią wiary na darmową obietnicę zbawieniaPor. J 7, 37-39; Iz 12, 3; 51, 1., odpowiedzią miłości na pragnienie Jedynego Syna” (KKK 2561)Por. J 19, 28; Za 12, 10; 13, 1..

Znamy wiele gestów modlitewnych i słów, które pomagają nam wyrazić to, o czym rozmawiamy z Bogiem. Jednak „niezależnie od tego, jaki byłby język modlitwy (gesty, słowa), zawsze modli się cały człowiek. Aby jednak określić miejsce, z którego wypływa modlitwa, Pismo święte mówi niekiedy o duszy lub o duchu, najczęściej zaś o sercu (ponad tysiąc razy). Modli się serce. Jeśli jest ono daleko od Boga, modlitwa pozostaje pusta” (KKK 2562). To nasze serce „jest 1696 miejscem spotkania, albowiem nasze życie, ukształtowane na obraz Boży, ma charakter relacyjny: serce jest miejscem przymierza” (KKK 2563). Dlatego też Katechizm mówi, że „modlitwa chrześcijańska jest związkiem przymierza między Bogiem i człowiekiem w Chrystusie” (KKK 2564).

Modlitwa łączy nas z Bogiem tak ściśle, że Katechizm mówi, że „życie modlitwy polega (…) na stałym trwaniu w obecności trzykroć świętego Boga i w komunii z Nim”, a nawet, że „modlitwa jest o tyle chrześcijańska, o ile jest komunią z Chrystusem i rozszerza się w Kościele, który jest Jego Ciałem” (KKK 2565). Ponieważ to Bóg jest źródłem życia, dlatego też modlitwa, czyli zjednoczenie z Nim jest dla naszego serca tym, czym dla ciała jest oddech: podtrzymuje i ożywia nasze życie duchowe.

Zapytajmy: Ile jest modlitwy w moim codziennym życiu? Czym ona dla mnie jest? Jak się modlę?

4. Zapamiętajmy: „Modlitwa jest wzniesieniem duszy do Boga lub prośbą skierowaną do Niego o stosowne dobra, zgodnie z Jego wolą. Jest zawsze darem Boga, który przychodzi, aby spotkać się z człowiekiem. Modlitwa chrześcijańska jest relacją osobową i żywą dzieci Bożych z ich nieskończenie dobrym Ojcem, z Jego Synem Jezusem Chrystusem i z Duchem Świętym, który mieszka w ich sercach” (KomKKK 534).

Ks. Roman Mosakowski

© 2008 Diecezja Płocka