PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

MODLITWA JEZUSA - Katecheza na niedzielę 14. III

1. Nikogo chyba nie dziwi widok modlącego się chrześcijanina. A czy nie zaskakuje nas Jezus pogrążony w modlitwie? Przecież sam jest Bogiem. Tymczasem Ewangelie ukazują Jezusa, który się modli do Ojca, i przytaczają niektóre Jego modlitwy. Modlitwa Jezusa była wpisana w rytm dnia codziennego: dla niej wstawał bardzo wcześnie (Mk 1,35), znajdował na nią czas na końcu dnia (Mk 6,46-47) i często na modlitwie spędzał noc (Łk 6,12). Na modlitwę wybiera Jezus głównie miejsca odosobnione, aby swobodnie i w zażyłości rozmawiać ze swym Ojcem.

2. Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że „Jezus – Słowo, które przyjęło ciało, w swojej ludzkiej modlitwie uczestniczy w tym wszystkim, co przeżywają Jego bracia: współcierpi z ich słabościami, aby ich z nich wyzwolić (por. Hbr 2,12; 2,15; 4,15)” (KKK 2602).

3. Jezus, Syn Boży, który stał się synem Dziewicy Maryi, nauczył się formuł modlitwy najpierw od swej Matki, która zachowywała „wielkie sprawy” Boga Wszechmogącego i rozważała je w swoim sercu (por. Łk 1,49; 2,19; 2,51). Modlił się słowami i hymnami swojego ludu tak w synagodze w Nazarecie, jak i podczas obchodów świąt w Jerozolimie.

Modlitwa Jezusa, choć mocno związana z tradycją Izraela, posiada wiele rysów nowych, niespotykanych wśród Jego rodaków. Jezus ukazuje modlitwę jako akt synowskiej miłości i poddania się we wszystkim woli Ojca. „Powinienem być w tym, co należy do mego Ojca” (Łk 2,49) – wyznaje swoim Rodzicom, gdy Go odnaleźli w Świątyni. Chociaż w Starym Testamencie znano określenie Boga jako Ojca, to jednak nikt w Izraelu nie zwracał się do Niego w ten sposób. W przypadku Jezusa jest to absolutna nowość i coś jedynego w swoim rodzaju. Wzywając w ten sposób Ojca Niebieskiego, wyraża On swą bezpośrednią, najbardziej osobistą i serdeczną relację z Bogiem. W tym znaczeniu Jezus nigdy nie porównywał się z innymi, czyniąc zawsze wyraźne rozróżnienie między „Mój Ojciec” i „twój Ojciec”, „wasz Ojciec” (Mt 6,1.4.18). Nowością jest także to, że za Jezusem Chrystusem określenie „Ojciec” może być używane w stosunku do Boga w sposób analogiczny „w duchu przybranych synów” również przez Jego wyznawców (Rz 8,15).

Modlitwa Jezusa nie jest ucieczką od świata. Jest ściśle związana z Jego dziełami i Jego misją. Modli się więc On przed decydującymi chwilami swojego posłania: przed tym, jak Ojciec zaświadczył o Nim podczas Chrztu (por. Łk 3,21) i Przemienienia (por. Łk 9,28), przed wypełnieniem przez swoją Mękę zamysłu miłości Ojca (por. Łk 22,41-44). Modli się również przed decydującymi chwilami, które zapoczątkują posłanie Jego Apostołów: przed wyborem i posłaniem Dwunastu (por. Łk 6,12), przed tym, jak Piotr wyzna Go jako „Mesjasza Bożego” (por Łk 9,18-20); i modli się, aby wiara Apostołów nie ustała w czasie kuszenia (por. Łk 22,32).

Modlitwa Jezusa przed zbawczymi wydarzeniami, których wypełnienie zleca Mu Ojciec, jest pokornym i ufnym powierzeniem się Jego ludzkiej woli pełnej miłości woli Ojca (por. KKK 2600). Jezusowa modlitwa prośby i oddania siebie Ojcu osiąga moment kulminacyjny w modlitwie w Ogrodzie Oliwnym (Mt 26,36-46), a następnie na krzyżu w godzinie śmierci. Podczas publicznej działalności modlitwa prośby Jezusa dotyczyła głównie Jego mesjańskiej misji oraz wierności uczniów. Na krzyżu ogarnia nią także nieprzyjaciół (Mk 11,25), oprawców, odpowiedzialnych za Jego śmierć (J 1,11) i wszystkich, którzy przez grzechy świadomie Go odrzucają. Jest ona wyrazem całkowitego daru z samego siebie oraz miłości „aż do końca” dla zbawienia wszystkich ludzi.

Zapytajmy: Czego uczy nas modlitwa Jezusa? Czy moja modlitwa jest szukaniem woli Boga?

4. Zapamiętajmy: „Jezus nauczył się formuł modlitwy od swej Matki i z tradycji żydowskiej. Jego modlitwa wypływa jednak z innego, tajemniczego źródła: jest On odwiecznym Synem Boga, który w swoim świętym człowieczeństwie zwraca się do swego Ojca z modlitwą synowską. Całe jego życie jest modlitwą, ponieważ jest stale zjednoczony w miłości ze swym Ojcem” (KomKKK 541-542).

Bp Roman Marcinkowski

 

© 2008 Diecezja Płocka