PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

MODLITWA MARYI DZIEWICY - Katecheza na niedzielę 28. III

1. W każdej rodzinie narodu wybranego, podczas wieczerzy paschalnej, najstarszy godnością mężczyzna, najczęściej ojciec, wygłaszał tzw. haggadę paschalną, w której wspominał wielkie dzieła Boże, szczególnie zaś wyzwolenie z Egiptu. Haggada paschalna była lekcją historii zbawienia, lekcją modlitwy uwielbienia i dziękczynienia Bogu za wielkie rzeczy. W tej tradycji wychowywała się także Matka Boża – Maryja. Stąd też w jej modlitwie słychać echa wydarzeń, związanych z wyjściem z niewoli egipskiej: to właśnie podczas wyjścia z Egiptu Bóg „okazał moc swego ramienia” (Łk 1,51), wtedy również „strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych” (Łk 1,52).

 

2. Jak modli się Maryja? „Modlitwa Dziewicy Maryi w Jej FiatMagnificat charakteryzuje się wielkodusznym ofiarowaniem Bogu w wierze całej siebie” (KKK 2622). „W wierze pokornej Służebnicy Dar Boga znajduje przyjęcie, jakiego oczekiwał On od początku czasów. Ta, którą Wszechmocny uczynił pełną łaski, odpowiada ofiarowaniem całej swej istoty: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego. Fiat – to modlitwa chrześcijańska: należeć całkowicie do Niego, ponieważ On całkowicie należy do nas” – czytamy w Katechizmie (KKK 2617). „Ewangelia przekazuje nam Magnificat (Łk 1,46-55), które jest zarazem pieśnią Matki Boga i pieśnią Kościoła, radosnym dziękczynieniem wznoszącym się z serc ludzi” (KomKKK 547).

 

3. Katechizm Kościoła Katolickiego naucza, iż wszystkie teksty maryjne zawarte w Ewangeliach ukazują Maryję jako pierwszą modlącą się w Kościele i pierwszą na drogach modlitwy Kościoła. Maryja modli się w wielu momentach: w scenie Zwiastowania, Ofiarowania, w Kanie Galilejskiej, na Golgocie i podczas Pięćdziesiątnicy.

W dniu Zwiastowania Maryja, pełna łaski i miłości, zjednoczona z Bogiem, „modli się o poczęcie Chrystusa” (KKK 2617). Ta modlitwa Maryi, w której pośredniczy Archanioł Gabriel (Łk 1,38), kończy się odpowiedzią Fiat – „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa Twego”. Po narodzinach Jezusa Maryja wraz z Józefem udała się do Jerozolimy, aby złożyć Bogu w ofierze pierworodnego Syna, gdyż według prawa należał On do Niego (Wj 13,2). Rozważa wówczas głęboko nie tylko samo ofiarowanie, lecz także skierowane do Niej słowa Symeona i Anny o mieczu, który przebije Jej serce boleścią (Łk 2,33-35). Maryja „modli się i wstawia w wierze: w Kanie. Matka Jezusa prosi Syna, aby zaradził potrzebom uczty weselnej, będącej znakiem innej Uczty – Uczty godów Baranka, podczas której daje On swoje Ciało i swoją Krew na prośbę Kościoła, swej Oblubienicy” (KKK 2618). Słowa Maryi „Zróbcie wszystko cokolwiek Jezus wam powie” (J 2,5) są dla nas lekcją modlitwy: Ona nie mówi Jezusowi, co ma zrobić, ale wskazuje potrzebę i składa wszystko w ręce Jezusa. Jej modlitwa jest pełna wiary i polega na przekonaniu, że „dla Boga nie ma nic nie możliwego” (Łk 1,37).

Pod krzyżem Chrystusa modlitwa Maryi staje się modlitwą milczenia i oddania. Słowa Jezusa wypowiedziane z wysokości Krzyża do Maryi i stojącego obok Niej ucznia (J 19,26-27) mówią o tym, że macierzyństwo Maryi znajduję swoją kontynuację w Kościele i przez Kościół, a Maryja jako nowa Ewa staje się „Matką żyjących” (KKK 2619). Dopełnieniem obecności Maryi pod Krzyżem jest Jej modlitewna obecność w Wieczerniku. Św. Łukasz podkreśla ten fakt, opowiadając o tym, że Apostołowie „trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego” (Dz 1, 14). Nowa Ewa, „Matka żyjących” prosi Zmartwychwstałego o umocnienie Jego Kościoła „darem z wysoka”. Zesłany przez Pana „Duch Święty, Nauczyciel modlitwy chrześcijańskiej, wychowuje Kościół do modlitwy i pozwala mu coraz głębiej wchodzić w kontemplację i zjednoczenie z niezgłębionym misterium Chrystusa” (KomKKK 549).

 

4. Zapamiętajmy: „Modlitwę Maryi charakteryzuje głęboka wiara oraz wielkoduszne ofiarowanie całej siebie Bogu. Matka Jezusa jest także nową Ewą, Matką Żyjących: prosi Jezusa, swego Syna w naszych potrzebach” (KomKKK 546).


s. Jolanta Żbikowska

© 2008 Diecezja Płocka