PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

MODLITWA PAŃSKA JAKO „STRESZCZENIE CAŁEJ EWANGELII” - Katecheza na niedzielę 13. VI

1. Jeden z internetowych portali katolickich przeprowadził sondę, której celem było uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jaką modlitwą najczęściej się modlisz? Głosujący mógł zaznaczyć jedną modlitwę z sześciu wymienionych: Różaniec, Koronka do Miłosierdzia Bożego, „Pod Twoją obronę”, Modlitwa Pańska, Pozdrowienie Anielskie, Litania Loretańska. Ponad połowa głosujących zaznaczyła Modlitwę Pańską. Już ta prosta sonda uświadamia nam, jak często modlitwa „Ojcze nasz” jest obecna w sercu i na ustach wielu ludzi. Czym jest zatem modlitwa Pańska? Dlaczego tak chętnie do niej sięgamy?

 

2. „Tradycyjne wyrażenie Modlitwa Pańska (to znaczy Modlitwa Pana) oznacza, że modlitwy do naszego Ojca nauczył nas i dał nam ją Pan Jezus. Ta modlitwa pochodząca od Jezusa jest rzeczywiście jedyna: jest Pana. Z jednej strony, przez słowa tej modlitwy Jedyny Syn przekazuje nam słowa, które dał Mu Ojciec: On jest Nauczycielem naszej modlitwy. Z drugiej strony, jako Słowo Wcielone, Jezus zna w swoim ludzkim sercu potrzeby swoich braci i sióstr oraz objawia je nam: On jest wzorem naszej modlitwy” (KKK 2765). Dlatego też Modlitwa Pańska jest najdoskonalszą z modlitw. „W niej – stwierdza św. Tomasz z Akwinu – prosimy nie tylko o to, czego możemy słusznie pragnąć, ale także w kolejności, w jakiej należy tego pragnąć. Modlitwa Pańska nie tylko uczy nas prosić, ale także kształtuje nasze uczucia”.

Słowa tej modlitwy, której nauczył swoich uczniów sam Jezus, przekazali nam Ewangeliści Mateusz i Łukasz (Mt 6, 9-13; Łk 11, 2-4). Modlitwa ta jednak jest nie tylko wzięta z Ewangelii, ale – jak napisał starożytny pisarz chrześcijański Tertulian – „Modlitwa Pańska jest rzeczywiście streszczeniem całej Ewangelii”. Pisząc dalej o modlitwie, Tertulian podkreśla: „Gdy Pan przekazał nam tę formułę modlitwy, dodał: Proście, a będzie wam dane (Łk 11, 9). Każdy może więc kierować ku niebu różne modlitwy według swoich potrzeb, ale zaczynając zawsze od Modlitwy Pańskiej, która pozostaje modlitwą podstawową”. Święty Augustyn stwierdził wprost: „Zbadajcie wszystkie modlitwy, jakie znajdują się w Piśmie świętym, a nie wierzę, byście mogli znaleźć w nich coś, czego nie zawierałaby Modlitwa Pańska”.

 

3. Modlitwa Pańska jest jednocześnie modlitwą Kościoła. Pierwsze wspólnoty modliły się słowami Modlitwy Pańskiej „trzy razy dziennie” (por. KKK 2767), a św. Jan Chryzostom zwracając uwagę na jej wspólnotowy charakter, mówi: „Pan uczy nas modlić się wspólnie za wszystkich naszych braci. Nie mówi On Ojcze mój, któryś jest w niebie, lecz Ojcze nasz, aby nasza modlitwa była zanoszona w jednym duchu za całe Ciało Kościoła”. „Według Tradycji apostolskiej Modlitwa Pańska jest w sposób istotny zakorzeniona w modlitwie liturgicznej (…) We wszystkich tradycjach liturgicznych Modlitwa Pańska stanowi integralną część Godzin większych świętego Oficjum. Ale przede wszystkim w trzech sakramentach wtajemniczenia chrześcijańskiego uwydatnia się jej charakter eklezjalny (KKK 2768): przekazywanie tej modlitwy dokonuje się w chrzcie i bierzmowaniu, w liturgii Eucharystii zaś ukazuje się ona jako modlitwa 1350 całego Kościoła (por. KKK 2769-2772).

Zapytajmy: Jak często odmawiam „Ojcze nasz”? Czy jestem świadom słów, które wypowiadam modląc się Modlitwą Pańską?

 

4. Zapamiętajmy: Modlitwa „Ojcze nasz” nazywana jest „Modlitwą Pańską”, ponieważ nauczył nas jej sam Pan Jezus (por. KomKKK 580). „Jest streszczeniem całej Ewangelii (Tertulian), najdoskonalszą z modlitw (św. Tomasz z Akwinu). Umieszczona w centrum Kazania na Górze (Mt 6, 5-7), przedstawia w formie modlitwy istotną treść Ewangelii” (KomKKK 579). Ponadto „jest w najwyższym stopniu modlitwą Kościoła: przekazywana jest w chrzcie, aby ukazać nowe narodzenie się do życia Bożego dzieci Bożych; w Eucharystii objawia się jej pełny sens, ponieważ ukazuje eschatologiczny charakter zawartych w niej próśb, w oczekiwaniu nadejścia Pana; stanowi też integralną część Liturgii Godzin” (KomKKK 581).


Ks. Jarosław Kamiński

© 2008 Diecezja Płocka