PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

CZWARTA PROŚBA MODLITWY PAŃSKIEJ - Katecheza na niedzielę 18. VII

1. Trudno wyobrazić sobie życie bez chleba. Ten podstawowy pokarm towarzyszy nam na co dzień. W czwartej prośbie Modlitwy Pańskiej Pan Jezus uczy nas, abyśmy prosili Ojca Niebieskiego o chleb: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Ów „chleb powszedni”, o który się modlimy, wskazuje nie tylko na pokarm, który podtrzymuje nasze życie ziemskie, lecz symbolizuje i wyraża wszystkie dobra doczesne potrzebne do utrzymania i godnego życia. Każdy człowiek ma prawo do takiego życia, w tym do życia dostatniego także pod względem materialnym (por. KKK 2837). Nie wolno przy tym zapominać, iż cała materia i wszystkie dobra materialne – jako rzeczywistości stworzone przez Boga – „same z siebie” są dobre. To ludzie mogą się nimi źle posługiwać i niewłaściwie je wykorzystywać, obracając przeciw innym, przeciw samym sobie, czy nawet przeciw samemu Bogu.

 

2. Katechizm Kościoła Katolickiego poucza, że prośba „daj nam”, skierowana do Boga, wyraża „głęboką ufność dzieci, które oczekują wszystkiego od swego Ojca”. Prosząc Ojca w niebie o dobra doczesne, które od Niego pochodzą, wysławiamy Boga, który „jest dobry ponad wszelką dobroć” (por. KKK 2828). Słowo „nam” wyraża również uznanie Boga „za Ojca wszystkich ludzi i dlatego modlimy się za nich wszystkich, w poczuciu solidarności z ich potrzebami i cierpieniami” (por. KKK 2829). „Ojciec, który daje nam życie, nie może nam nie dać pokarmu koniecznego do życia”, nie może nam nie dać „stosownych dóbr materialnych i duchowych”. Synowska ufność w niezmierzoną Bożą dobroć winna współdziałać z Opatrznością naszego Ojca, który chce nas wyzwolić od wszelkich niepokojów i kłopotów (por. KKK 2830. 2836).

„Obecność na świecie tych, którzy głodują z braku chleba – czytamy w Katechizmie – ukazuje jeszcze inny wymiar tej prośby. Dramat głodu w świecie wzywa chrześcijan modlących się w prawdzie do czynnej odpowiedzialności wobec braci, zarówno w postawie osobistej, jak i w ich poczuciu solidarności z całą rodziną ludzką” (KKK 2831). Ta odpowiedzialność „wzywa do przekazywania i dzielenia dóbr materialnych i duchowych nie z przymusu, lecz z miłości, by obfitość u jednych mogła zaradzać potrzebom drugich” (KKK 2833).

 

3. Katechizm uświadamia nam również, iż prośba o chleb i łącząca się z nią odpowiedzialność „odnoszą się także do innego głodu, z powodu którego giną ludzie”, albowiem „nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mt 4, 4) – jak stwierdził Chrystus kuszony na pustyni przez szatana. Stąd „chrześcijanie muszą mobilizować wszystkie swoje siły, by głosić Ewangelię ubogim. Na ziemi panuje (...) głód słuchania słów Pańskich. Dlatego właśnie specyficznie chrześcijański sens tej czwartej prośby dotyczy [także] Chleba Życia: słowa Bożego przyjmowanego w wierze [oraz] Ciała Chrystusa przyjmowanego w Eucharystii” (por. KKK 2835). W tym znaczeniu „Chleb powszedni” oznacza sprawowaną i przyjmowaną każdego dnia Eucharystię, która „jest naszym chlebem codziennym” w drodze ku życiu wiecznemu (por. KKK 2837).

 

4. Zapamiętajmy: „Prosząc z głęboką ufnością dzieci Bożych o pokarm konieczny do życia dla wszystkich, potrzebny dla ich własnego utrzymania, wyznajemy, jak Bóg, nasz Ojciec, jest dobry ponad wszelką dobroć. Ta prośba wzywa nas także do przekazywania i dzielenia się z innymi, by obfitość jednych mogła zaradzić potrzebom drugich” (KomKKK 592). „Prośba ta dotyczy w równym stopniu głodu słowa BożegoCiała Chrystusa przyjmowanego w Eucharystii, jak również głodu Ducha Świętego”. Prosimy z pełnym zaufaniem „dzisiaj”, to znaczy póki jeszcze żyjemy na ziemi. Jednocześnie owo „dzisiaj” dla Boga oznacza nieskończoność i wieczność. „Dzisiaj Boga zostaje nam dane w sposób szczególny w Eucharystii, która jest przedsmakiem uczty nadchodzącego Królestwa” (por. KomKKK 593).

 

ks. Daniel Brzeziński

© 2008 Diecezja Płocka