PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

PIĄTA PROŚBA MODLITWY PAŃSKIEJ - Katecheza na niedzielę 25. VII

1. Łatwo jest powiedzieć: „nic się nie stało” albo „nic nie szkodzi”, jeśli ktoś niechcący potrącił nas na chodniku; trudniej, jeśli zrobił to umyślnie, z premedytacją – pewnie przyszłyby nam do głowy inne słowa. Jak naprawdę myślimy o tych, którzy nas skrzywdzili, którzy zadali nam ranę, którzy wobec nas zawinili? Czy wtedy łatwo jest mówić: „nie szkodzi”, „przebaczam ci”, „modlę się za ciebie”?

 

2. „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Piąta prośba Modlitwy Pańskiej stawia nas wobec słów: „przebaczam” oraz „nie przebaczę”. Istotą tej prośby nie jest skupienie się na krzywdzie, jaką ktoś nam wyrządził, ani też osądzanie drugiego człowieka, czyniącego zło. Nie jest nawet najważniejsze, choć może najtrudniejsze, słowo „przebaczam”, które mamy obowiązek wypowiedzieć. Najważniejsza będzie prośba o odpuszczenie naszych win, byśmy mogli usłyszeć od Boga „przebaczam ci”. Żeby jednak te słowa usłyszeć, trzeba podjąć walkę o przebaczenie naszym winowajcom. Bóg odpuści nam nasz grzech, jeśli my odpuścimy drugiemu człowiekowi jego przewinienia wobec nas (por. KKK 2840). Bóg przebaczy nam, jeśli my przebaczymy tym, którzy nas zranili. Konsekwentnie zatem: jeśli my nie przebaczymy, to nie możemy liczyć na przebaczenie Boga, ponieważ wtedy nasze „serce zamyka się, a jego zatwardziałość sprawia, że staje się ono niedostępne dla miłosiernej miłości Ojca” (KKK 2840).

 

3. W Ewangelii według św. Mateusza czytamy: „Jeśli bowiem darujecie ludziom ich przewinienia, to również i wam daruje Ojciec Niebieski. Lecz jeśli nie darujecie ludziom, to i wasz Ojciec nie daruje wam przewinień” (Mt 6, 14-15). Pamiętamy pytanie Piotra: „Panie, ile razy mam przebaczyć bratu, jeśli zawini wobec mnie?” (Mt 18, 21) i odpowiedź Jezusa nakazującą zawsze przebaczać. Zły sługa, któremu darowano dług, a sam nie darował swemu współsłudze, został wydany katom. Jezus powiedział: „Podobnie postąpi z wami mój Ojciec, który jest w niebie, jeśli każdy z was szczerze nie przebaczy swojemu bratu” (Mt 18, 35).

Czy zawsze jesteśmy zdolni do przebaczenia? W Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego czytamy: „Jeśli nawet człowiekowi wydaje się niemożliwe sprostać temu wymaganiu, jednak serce, które ofiaruje się Duchowi Świętemu, może – jak Chrystus – miłować aż do końca, przemieniać ranę we współczucie, zastępować obrazę wstawiennictwem” (KomKKK 595). Powinniśmy więc pytać nie tyle o to, czy przebaczyć, ale o to, jak przebaczyć.

Jezus, przybijany przez oprawców do krzyża, modlił się do Ojca: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23, 34). Tą prośbą Jezus ukazał nam drogę, która wiedzie do przebaczenia. Jest to nasza modlitwa do Boga o to, by On – Bóg Wszechmogący – odpuścił tym, którzy nam zadali rany, zniszczyli godność, zabrali dobre imię, upokorzyli. Taka prośba jest szczytem modlitwy chrześcijańskiej (por. KKK 2844). Myśląc o konieczności przebaczenia módlmy się więc do Boga słowami Jezusa: „odpuść im”, „odpuść tym, którzy mi zawinili”, „przebacz im”. Wyrazem męczeństwa współczesnego człowieka będzie gotowość do przebaczenia, gotowość do modlitwy o łaskę przebaczenia. „Przebaczenie świadczy o tym, że w naszym świecie miłość jest silniejsza niż grzech” (KKK 2844).

Zapytajmy: czy przebaczyłem z serca tym, którzy zawinili wobec mnie? Czy jest ktoś, komu nie podaję ręki? Czy chcę mu przebaczyć, czy może w ogóle nie wchodzi to w rachubę? Czy modlę się za osobę, która mnie zraniła? Czy modlę się o to, bym potrafił przebaczyć?

 

4. Zapamiętajmy: „Prosząc Boga Ojca o przebaczenie, uznajemy się przed Nim za grzeszników. (…) Nasza prośba jednak zostanie wysłuchana tylko pod warunkiem, że najpierw my sami ze swej strony przebaczyliśmy naszym winowajcom” (KomKKK 594). „Boże miłosierdzie nie może przeniknąć do naszych serc, jeśli nie potrafimy przebaczyć także naszym nieprzyjaciołom. (…) Przebaczenie, które uczestniczy w Bożym miłosierdziu, jest szczytem modlitwy chrześcijańskiej” (KomKKK 595).

 

Ks. Andrzej Janicki

© 2008 Diecezja Płocka