PORTAL SPOŁECZNOŚCIOWY
MIESIĘCZNIK "KATECHETA"

W JAKI SPOSÓB DAJE SIĘ ŚWIADECTWO PRAWDZIE? - Katecheza na niedzielę 24.I.2010r.

W JAKI SPOSÓB DAJE SIĘ ŚWIADECTWO PRAWDZIE? 
 
 
1. Kiedy rozpoczynano proces beatyfikacyjny ks. Jerzego Popiełuszki, niektórzy pytali, czy można go uznać za męczennika, argumentowali bowiem, że został zgładzony nie za wiarę, lecz za działalność polityczną. 7 czerwca 1991 r. we Włocławku Ojciec Święty Jan Paweł II nawiązał w swojej homilii do życia i śmierci ks. Jerzego, przedstawiając go jako świadka Chrystusa i ewangelicznej prawdy. Przestrzegał także przed ograniczeniem jego posługi głównie do wymiaru politycznego. Wyjaśniał: "Trzeba go widzieć i czytać w całej prawdzie jego życia. Trzeba go czytać od strony tego wewnętrznego człowieka (...). Tylko ten właśnie człowiek wewnętrzny mógł być świadkiem, takim świadkiem naszych trudnych czasów, naszego ostatniego dziesięciolecia, jakim był". Czy walka o prawdę jest również obroną wiary chrześcijańskiej? Jak łączą się ze sobą te dwie wartości?
 
2. Chrześcijanin jest zobowiązany do świadczenia o prawdzie, choć wie, że prawda kosztuje. Przykładem i tym, który daje moc do takiego świadectwa, jest sam Chrystus. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Przed Płatem Jezus wyjaśnia, że przyszedł na świat, aby dać świadectwo prawdzie (J 18, 37). Chrześcijanin nie powinien wstydzić się... świadectwa 1816 Pana (2 Tm 1, 8). W sytuacjach, które wymagają świadectwa wiary, chrześcijanin powinien wyznać ją bez dwuznaczności, za przykładem św. Pawła, wobec swych sędziów. Powinien zachować czyste sumienie wobec Boga i wobec ludzi (Dz 24,16)” (KKK 2471). „Świadectwo to polega na przekazywaniu wiary w słowach i czynach. Jest ono aktem sprawiedliwości, który potwierdza albo daje poznać prawdę” (KKK 2472).
 
3. Katechizm wiąże jednoznacznie męczeństwo (czyli oddanie życia za wiarę w Chrystusa) z dawaniem świadectwa prawdzie: „Męczeństwo jest najwyższym świadectwem złożonym prawdzie wiary; oznacza ono świadectwo aż do śmierci. Męczennik daje świadectwo Chrystusowi, 852 który umarł i zmartwychwstał, z którym jest zjednoczony przez miłość. Daje świadectwo prawdzie wiary i nauki chrześcijańskiej. Ponosi śmierć 1808 w wyniku użycia wobec niego siły” (KKK 2473). Od samego początku pamięć o męczennikach była dla Kościoła bardzo ważna. „Kościół z wielką troską zebrał wspomnienia o tych, którzy oddali życie, by zaświadczyć o swojej wierze. Są to akta męczenników. Stanowią one świadectwo prawdy, zapisane krwawymi literami” (KKK 2474). Również dziś współcześni męczennicy dopisują kolejne karty do owej księgi ostatecznego świadectwa prawdy – 13 czerwca 1999 r. Jan Paweł II dołączył do niej karty bł. abpa Antoniego Juliana Nowowiejskiego, bł. bpa Leona Wetmańskiego i wielu innych męczenników II wojny światowej.
Nie każdy wezwany jest do złożenia świadectwa poprzez śmierć męczeńską, ale każdy chrześcijanin jest powołany do tego, by dawać świadectwo prawdzie w tych okolicznościach życia, w których go Bóg postawił. Katechizm naucza, że „Uczeń Chrystusa powinien nie tylko zachowywać wiarę i żyć nią, ale także wyznawać ją, odważnie świadczyć o niej i szerzyć ją: Wszyscy... winni być gotowi wyznawać Chrystusa wobec ludzi i iść za Nim drogą krzyża wśród prześladowań, których Kościołowi nigdy nie brakuje (KK 42). Służba i świadectwo wiary są nieodzowne do zbawienia: Do każdego więc, kto się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie (Mt 10, 32-33)” (KKK 1816) – mówi Jezus.
Zapytajmy: Czy nie wstydzę się przyznać do Chrystusa publicznie, w szkole, na ulicy, w zakładzie pracy? Czy nie boję się być posądzony o to, że jestem „nienowoczesny” albo „zacofany”? W jaki sposób daję świadectwo prawdzie?
 
4. Zapamiętajmy: „Chrześcijanin powinien dawać świadectwo prawdzie ewangelicznej we wszystkich dziedzinach swej działalności publicznej i prywatnej, nawet za cenę ofiary własnego życia, jeśli to konieczne. Męczeństwo jest najwyższym świadectwem złożonym prawdzie wiary” (KomKKK 522).
 
Ks. Tomasz Opaliński
   
© 2008 Diecezja Płocka